Berichten getagged met ‘eindejaarslijstje’

  • Eindejaarslijstje 2016

    31 december, 2016

    828 verschillende artiesten, 2609 nummers en een totale luistertijd van ruim 17 dagen. Ook dit jaar heb ik weer...

    0
  • Eindejaarslijstje 2015

    31 december, 2015

    Twee festivals in de zomer, 35 duizend minuten geluisterd op Spotify en zowaar een cd gekocht. Dit is ervan...

    0
  • Eindejaarslijstje 2014

    29 december, 2014
    Het moment waar je een heel muziekjaar naartoe luistert, is het samenstellen van een eindejaarslijstje. Terugblikken, inventariseren en oordelen in de dode uurtjes rond kerst. En vooral veel dubben over de volgorde. Deze tien zijn geworden. Ik had natuurlijk kunnen kiezen voor Typhoon, die zeven jaar na zijn laatste album een toegankelijk meesterwerk aflevert. Of  voor Run the Jewels 2 van Killer Mike en El-P, die hun snaarstrakke knaller van vorig jaar weten te overtreffen. Beide albums staan op vele lijstjes terecht op de eerste plek. Maar ik heb gekozen voor iets anders; voor de muziek die mij het meest heeft verrast.

    1. Ratking - So It Goes

    Rauw, luid en compromisloos. Drie jonge gasten documenteren hoe het is om als jongere op te groeien in wereldstad New York. De chaotische energie van de metropool is voelbaar in de ongepolijste producties van Sporting Life. De dynamische Wiki en de dromerige Hak vullen elkaar goed aan en zijn beide puike observators. De onflatteuze teksten over agenten geven het album een actueel tintje, in tijden dat de Amerikaanse politie hevig -- ja, ik maak 'm toch -- onder vuur ligt.

    2. Marteria - Zum Glück in die Zukunft II

    De Jay Z van Duitsland komt met een waardige opvolger van deel 1. Oud-voetballer en fotomodel Marteria levert een album af met heldere, melodieuze producties. Straightforward flows die staan als een huis. Een persoonlijkheid knalt door je speakers met diverse onderwerpen. Van hoe jammer het is dat al zijn leeftijdsgenoten huisje-boompje-beestje doen, tot aan een ode aan zijn thuisstad Rostock en hoe wonderlijk de wereld is.

    3. Typhoon - Lobi Da Basi

    Zeven jaar wachten was het wachten waard. Tussen licht en lucht was een uitmuntend debuutalbum dat meer vanuit de traditionele hiphop kwam. Het kleurrijke Loba da basi is bijna wereldmuziek. De observaties en beschrijvingen van Typhoon zijn menselijker, opener, warmer. Live welhaast onverslaanbaar.

    4. Glass Animals - ZABA

    Betoverend, speels en donker. ZABA trekt je nummer voor nummer dieper in een droomwereld, maar de lome liedjes schuren genoeg om je wakker te houden.

    5. Rico & A.R.T. - Irie

    Doet Rico nu Snoop Dogg na door een reggae-album te droppen? Nee, Rico had hier naar eigen zeggen al plannen voor voordat Snoop van dier wisselde en besloot als leeuw door het leven te gaan. Het resultaat is een album vol pakkende nummers die over vrolijke instrumentatie verhalen over de duistere periode in Rico's leven. Grotere vraag die rijst nu Rico en Typhoon buiten de hiphoplijntjes kleuren: wanneer komt Sticks met iets vernieuwends?

    6. Run the Jewels - Run the Jewels 2

    El-P en Killer Mike doen hun spraakmakende samenwerking van vorig jaar nog eens dunnetjes over. Run the Jewels draait om agressie, nietsontziende vernietigingsdrang en duizend originele manieren om 'fuck you' te zeggen. De technische vaardigheden van El-P en de powerraps van Killer Mike vullen elkaar goed aan en de gastbijdragen zijn van hoog niveau. Tel daarbij de gelaagde, zware beats van El-P op en je hebt wederom een klassieker.

    7. Grouper - Ruins

    39 minuten ontsnappen in de kalmte van de lo-fi pianoliedjes van Liz Harris. Vier nummers met breekbare zang, vier nummers zonder. Het album is onmogelijk intiem, alsof je haar betrapt tijdens het spelen in een door daglicht doordrenkte voorkamer van een huis aan zee in de winter. Ruins klinkt oprecht en oorspronkelijk. Case in point: de piepende magnetron die aan het einde van Labyrinth te horen is. Toen viel de stroom uit.

    8. Beck - Morning Phase

    Stel je voor dat je 's ochtends de gordijnen openslaat en kijkt naar een staalblauwe lucht met een zomerzon die net opkomt. Met dat gevoel begint het twaalfde album van Beck, als hij "Woke up this morning" zingt. En dat gevoel beklijft, als de toegankelijke liedjes langzaam over je heen rollen.

    9. Sleepy Sun - Maui Tears

    Psychedelische woestijnrock met een gezonde dosis riffjes en een vleugje folk. De afwisseling op Maui Tears is nooit ver weg, zonder dat het album aan cohesie verliest.

    10. Shabazz Palaces - Lese Majesty

    Hiphop vanuit de ruimte. Lese Majesty is even gewaagd als voorganger Black Up, maar klinkt zweveriger. Alsof beide heren de baan om de aarde definitief hebben verlaten en hun vizier hebben gericht op het donkerste zwart in het heelal. Met maar liefst 18 nummers lijkt het op papier een forse kluif, maar veel nummers zijn tot twee minuten lang. Dat betekent echter niet dat het een verzameling skits is. Veel nummers lopen in elkaar over, waardoor het als een geheel klinkt.

    Eervolle vermeldingen

    Caribou - Our Love Hercules & Love Affair - The Feast of the Broken Heart Mo - No Mythologies to Follow Perfume Genius - Too Bright Sage Francis - Copper Gone Samaris - Silkidrangar Young Fathers - Dead
    0
  • Eindejaarslijstje 2013

    31 december, 2013

    chancetherapper

    Na uitvoerig puzzelen ben ik eruit: van deze tien albums heb ik het meest genoten het afgelopen jaar.

    Geen Kanye? Nee, geen Kanye. Ik heb het meerdere keren geprobeerd, maar Yeezus pakt me niet. Te gekunsteld, te geforceerd.

    Andere hiphopalbums krijgen voorrang. Zoals de verrassende plaat van Chance the Rapper. Of de prima afsluiter van het drieluik aan albums van Boef en de Gelogeerde Aap.

    Al te uitvoerig ga ik elke plaat niet bespreken. Een paar zinnen en een opvallende track moet afdoende zijn. Here we go!

    1. Chance the Rapper – Acid Rap

    Rapper, zanger, kettingroker, drugsgebruiker. Chance is vernieuwend, kleurrijk, energiek en vooral funky. Het album luistert heerlijk weg, op één track na die echt minder is (Smoke Again). Maar dat zij hem vergeven. Acid Rap is nog steeds voor gratis hier te downloaden.

    2. Ghostpoet – Some Say I So I Say Light

    Sommige muziek klinkt vanaf de eerste minuut dat je het hoort goed. Ghostpoet rapt niet, hij spreekt. Op een zangerige manier. De muzikale begeleiding is minimaal zodat de nadruk op zijn stem en teksten ligt. Het eindresultaat is een pakkende plaat zonder zwakke momenten.

    3. Run the Jewels – Run the Jewels

    Wat krijg je als je Cancer 4 Cure en R.A.P. Music, twee topalbums van vorig jaar, combineert? Juist: Run the Jewels. De directe stijl van Killer Mike past prima bij de dromerige, abstractere raps van El-P. En wat zit het qua productie weer fantastisch in elkaar. Ook dit album kost niks.

    4. The Field – Cupid’s Head

    Ook het vierde album van The Field is weer een boeiende reis van bijna een uur die voorbij is voordat je er erg in hebt. Net wanneer je denkt dat het saai wordt, geeft The Field de track een zetje waardoor je weer een paar minuten verder wilt luisteren. Keer op keer op keer.

    5. Boef en de Gelogeerde Aap – Niet hier

    Vind Ons, Wij Zijn, Niet Hier. Lees de titels van de drie albums van Boef en de Gelogeerde Aap achter elkaar en je denkt dat het opzet is. Toch is dat niet zo. De twee heren zijn wederom een stukje gegroeid. De beats van Boef zijn dieper en gelaagder en de teksten van Aapie zijn minder cryptisch.

    6. Ugly Heroes – Ugly Heroes

    Ik weet niet wat het is om arm te zijn, maar rappers Red Pill en Verbal Kent van Ugly Heroes schetsen een aardig beeld. No nonsense, hard en direct, gedragen door de pakkende boombap-beats van Apollo Brown.

    7. Great Minds – Great Minds

    Jiggy, Winne, Sticks en Dr. Moon leveren een topalbum af. Ongedwongen gerapt, met veel plezier gemaakt. En live staat er geen maat op de Great Minds. Een nieuwe supergroep is dit jaar geboren.

    8. Engel & Just – Dertig

    Stiekem misschien wel de twee beste rappers van Nederland.

    9. Earl Sweatshirt – Doris

    Earl is eerlijk en oprecht. Somber, loom, maar absoluut niet vervelend.

    10. Boards of Canada – Tomorrow’s Harvest

    De grootste zonde van het album is dat het geen Music Has The Right To Children is. Desondanks levert het Schotse duo wederom een ijzersterke plaat af vol tijdloze elektronische soundscapes.

    Eervolle vermelding:

    Childish Gambino – Because the Internet
    Darkside – Psychic
    De Jeugd van Tegenwoordig – Ja, natúúrlijk
    Four Tet – Beautiful Rewind
    Holden – The Inheritors
    M.I.A. – Matangi
    R Plus Seven – Oneohtrix Point Never
    Ryan Hemsworth – Guilt Trips
    Shad – Flying Colors
    Tyler, The Creator – Wolf

    0