Herwin Thole - Journalist

  • Eindejaarslijstje 2014

    29 december, 2014
    Het moment waar je een heel muziekjaar naartoe luistert, is het samenstellen van een eindejaarslijstje. Terugblikken, inventariseren en oordelen in de dode uurtjes rond kerst. En vooral veel dubben over de volgorde. Deze tien zijn geworden. Ik had natuurlijk kunnen kiezen voor Typhoon, die zeven jaar na zijn laatste album een toegankelijk meesterwerk aflevert. Of  voor Run the Jewels 2 van Killer Mike en El-P, die hun snaarstrakke knaller van vorig jaar weten te overtreffen. Beide albums staan op vele lijstjes terecht op de eerste plek. Maar ik heb gekozen voor iets anders; voor de muziek die mij het meest heeft verrast.

    1. Ratking - So It Goes

    Rauw, luid en compromisloos. Drie jonge gasten documenteren hoe het is om als jongere op te groeien in wereldstad New York. De chaotische energie van de metropool is voelbaar in de ongepolijste producties van Sporting Life. De dynamische Wiki en de dromerige Hak vullen elkaar goed aan en zijn beide puike observators. De onflatteuze teksten over agenten geven het album een actueel tintje, in tijden dat de Amerikaanse politie hevig -- ja, ik maak 'm toch -- onder vuur ligt.

    2. Marteria - Zum Glück in die Zukunft II

    De Jay Z van Duitsland komt met een waardige opvolger van deel 1. Oud-voetballer en fotomodel Marteria levert een album af met heldere, melodieuze producties. Straightforward flows die staan als een huis. Een persoonlijkheid knalt door je speakers met diverse onderwerpen. Van hoe jammer het is dat al zijn leeftijdsgenoten huisje-boompje-beestje doen, tot aan een ode aan zijn thuisstad Rostock en hoe wonderlijk de wereld is.

    3. Typhoon - Lobi Da Basi

    Zeven jaar wachten was het wachten waard. Tussen licht en lucht was een uitmuntend debuutalbum dat meer vanuit de traditionele hiphop kwam. Het kleurrijke Loba da basi is bijna wereldmuziek. De observaties en beschrijvingen van Typhoon zijn menselijker, opener, warmer. Live welhaast onverslaanbaar.

    4. Glass Animals - ZABA

    Betoverend, speels en donker. ZABA trekt je nummer voor nummer dieper in een droomwereld, maar de lome liedjes schuren genoeg om je wakker te houden.

    5. Rico & A.R.T. - Irie

    Doet Rico nu Snoop Dogg na door een reggae-album te droppen? Nee, Rico had hier naar eigen zeggen al plannen voor voordat Snoop van dier wisselde en besloot als leeuw door het leven te gaan. Het resultaat is een album vol pakkende nummers die over vrolijke instrumentatie verhalen over de duistere periode in Rico's leven. Grotere vraag die rijst nu Rico en Typhoon buiten de hiphoplijntjes kleuren: wanneer komt Sticks met iets vernieuwends?

    6. Run the Jewels - Run the Jewels 2

    El-P en Killer Mike doen hun spraakmakende samenwerking van vorig jaar nog eens dunnetjes over. Run the Jewels draait om agressie, nietsontziende vernietigingsdrang en duizend originele manieren om 'fuck you' te zeggen. De technische vaardigheden van El-P en de powerraps van Killer Mike vullen elkaar goed aan en de gastbijdragen zijn van hoog niveau. Tel daarbij de gelaagde, zware beats van El-P op en je hebt wederom een klassieker.

    7. Grouper - Ruins

    39 minuten ontsnappen in de kalmte van de lo-fi pianoliedjes van Liz Harris. Vier nummers met breekbare zang, vier nummers zonder. Het album is onmogelijk intiem, alsof je haar betrapt tijdens het spelen in een door daglicht doordrenkte voorkamer van een huis aan zee in de winter. Ruins klinkt oprecht en oorspronkelijk. Case in point: de piepende magnetron die aan het einde van Labyrinth te horen is. Toen viel de stroom uit.

    8. Beck - Morning Phase

    Stel je voor dat je 's ochtends de gordijnen openslaat en kijkt naar een staalblauwe lucht met een zomerzon die net opkomt. Met dat gevoel begint het twaalfde album van Beck, als hij "Woke up this morning" zingt. En dat gevoel beklijft, als de toegankelijke liedjes langzaam over je heen rollen.

    9. Sleepy Sun - Maui Tears

    Psychedelische woestijnrock met een gezonde dosis riffjes en een vleugje folk. De afwisseling op Maui Tears is nooit ver weg, zonder dat het album aan cohesie verliest.

    10. Shabazz Palaces - Lese Majesty

    Hiphop vanuit de ruimte. Lese Majesty is even gewaagd als voorganger Black Up, maar klinkt zweveriger. Alsof beide heren de baan om de aarde definitief hebben verlaten en hun vizier hebben gericht op het donkerste zwart in het heelal. Met maar liefst 18 nummers lijkt het op papier een forse kluif, maar veel nummers zijn tot twee minuten lang. Dat betekent echter niet dat het een verzameling skits is. Veel nummers lopen in elkaar over, waardoor het als een geheel klinkt.

    Eervolle vermeldingen

    Caribou - Our Love Hercules & Love Affair - The Feast of the Broken Heart Mo - No Mythologies to Follow Perfume Genius - Too Bright Sage Francis - Copper Gone Samaris - Silkidrangar Young Fathers - Dead
    Lees meer
    0
  • Het verhaal van Bohemian Birds: ondernemen met vallen en opstaan

    25 september, 2014

    De 28-jarige Jasper Mutsaerts zegde zijn baan op als consultant en stampte een eigen reisorganisatie uit de grond.

    Lees meer
    0
  • Hoe Philips zichzelf de das omdoet

    23 september, 2014

    De opsplitsing in twee verschillende bedrijven is het sluitstuk van 25 jaar lang snijden bij Philips. Het lijkt de voorbode...

    Lees meer
    0
  • Waarom Microsoft de maker van Minecraft koopt

    15 september, 2014

    Bijna twee miljard euro is een hoop geld voor een spelletjesbedrijf dat maar één hit heeft. Wat is de...

    Lees meer
    0
  • Dit zegt de Apple Watch over het verschil tussen Apple en Google

    10 september, 2014

    Apple presenteerde dinsdag zijn eerste horloge: de Apple Watch. Daaruit blijkt eens te meer dat het bedrijf van topman Tim...

    Lees meer
    0
  • Waarom Media Markt eigen laptops en tablets gaat verkopen

    9 september, 2014

    Media Markt gaat eigen laptops en tablets verkopen onder de naam Peaq. Wat is de logica achter die stap?...

    Lees meer
    0
  • De Persgroep heeft een bod gedaan op het Britse mediabedrijf Mecom. Mocht de Belgische uitgever succesvol zijn in zijn poging, dan krijgt het onder meer de regionale kranten van Wegener in handen. Vier stukken over deze deal.

    • Topman Christian Van Thillo van De Persgroep koopt nog meer kranten, schrijf ik op Z24. Maar waar blijft digitaal? De noodzaak om de omslag te maken naar een digitaal verdienmodel wordt de komende jaren alleen maar groter. Is investeren in kranten dan wel een goed idee?
    • Lector Piet Bakker vraagt zich af wat De Persgroep eigenlijk koopt met Wegener. “Wegener groeide in 25 jaar tot een mega-mediaconcern, maar ging in de afgelopen 15 jaar bijna net zo snel weer ten onder aan megalomaan management. Eigenlijk is het een wonder dat het bedrijf nog steeds zulke goede kranten maakt.”
    • Journalist Jesse Frederik maakt zich zorgen over het krimpende aantal uitgevers in Nederland. De markt voor kranten dreigt een duopolie te worden: Telegraaf Media Groep en De Persgroep krijgen straks bijna 90 procent van de markt in handen.
    • NRC Q meldt dat De Persgroep oppermachtig wordt in de regionale journalistiek. Maar is dat erg?
  • Dit is het nieuwe BlackBerry: telefoons als bijzaak

    20 juni, 2014

    BlackBerry is bezig een omslag te maken. Het richt zich op het leveren van software en diensten voor de...

    Lees meer
    0
  • Van bouwpuin naar legosteen: zo wil Gerard Steijn de wereld verbeteren

    26 mei, 2014

    Dit is Gerard Steijn. Een bijzondere man met een bijzondere missie. Hij wil van bouwpuin weer nieuwe huizen maken. En niet in jouw achtertuin, maar in Haïti waar honderdduizenden mensen nog in tentenkampen wonen na de zware aardbeving in 2010.

    Dat moet gebeuren met De Mobiele Fabriek, een verplaatsbare stenenfabriek ter grootte van een zeecontainer. Zie de conceptvideo hieronder voor de werking.

    Steijn is inmiddels 72 en het project verloopt bepaald niet van een leien dakje. Hulporganisaties hebben niet de bedrijfsmatige instelling die hij wenst. En de betonindustrie is totaal niet bezig met duurzaam bouwen. Buiten Nederland tenminste.

    Ik heb anderhalf uur met Steijn gesproken op het terrein van bouw- en sloopbedrijf A. Jansen in de Amsterdamse haven. Eerst binnen aan een tafel, met een vertrouwd bakkie koffie uit een wit plastic bekertje. Vervolgens liet hij mij de campus zien, waar twee huisjes zijn gebouwd van gerecyclede betonstenen. Op Z24.nl staat het gehele interview van 1500 woorden (leestijd: niet belangrijk).

    Wat mij opviel was de positieve houding van Steijn. Ondanks dat hij al zeven jaar bezig is om zijn visie te verwezenlijken, en daarbij niet altijd de ondersteuning heeft gekregen die hij misschien had verwacht, is hij niet gefrustreerd. Hij vertelt waar volgens hem de problemen liggen bij hulporganisaties en de bouwindustrie, en heeft door dat hij met gevestigde belangen te maken heeft waar hij in zijn eentje niet tegenop kan.

    Maar daardoor is hij niet gelaten of uit het veld geslagen. Hij ploetert door. Op zijn 72e, ver na zijn pensioen. Terwijl hij ook rustig van zijn oude dag had kunnen genieten. “Ik ben niet iemand die stil kan zitten”, zei hij.

    Ik hoop dat ik – mocht ik de 72 halen – nog over zoveel ondernemingszin beschik.

    Lees meer
    0