Persoonlijk

  • Last.fm: data exporteren kan nu met een druk op de knop

    7 januari, 2014

    Mijn oudste account op internet is die bij muzieksite Last.fm. Sinds 27 januari 2006 ben ik via die site...

  • De meltdown van Michael Bay

    7 januari, 2014

    Wat doe je als de autocue van slag is? Juist. Je loopt van het podium.

    Dat deed regisseur Michael Bay maandagavond tijdens de presentatie van Samsung op de elektronicabeurs CES in Las Vegas.

    En dat leverde nogal ongemakkelijke beelden op:

    Op zijn blog reageert Bay op het incident.

    Wow! I just embarrassed myself at CES – I was about to speak for Samsung for this awesome Curved 105-inch UHD TV. I rarely lend my name to any products, but this one is just stellar. I got so excited to talk, that I skipped over the Exec VP’s intro line and then the teleprompter got lost. Then the prompter went up and down – then I walked off. I guess live shows aren’t my thing.

  • Pebble Steel: eindelijk een smartwatch die er goed uitziet

    6 januari, 2014

    Wow, de nieuwe modellen van Pebble zien er een stuk beter uit. Roestvrij staal in plaats van plastic. Maar...

  • Eindejaarslijstje 2013

    31 december, 2013

    chancetherapper

    Na uitvoerig puzzelen ben ik eruit: van deze tien albums heb ik het meest genoten het afgelopen jaar.

    Geen Kanye? Nee, geen Kanye. Ik heb het meerdere keren geprobeerd, maar Yeezus pakt me niet. Te gekunsteld, te geforceerd.

    Andere hiphopalbums krijgen voorrang. Zoals de verrassende plaat van Chance the Rapper. Of de prima afsluiter van het drieluik aan albums van Boef en de Gelogeerde Aap.

    Al te uitvoerig ga ik elke plaat niet bespreken. Een paar zinnen en een opvallende track moet afdoende zijn. Here we go!

    1. Chance the Rapper – Acid Rap

    Rapper, zanger, kettingroker, drugsgebruiker. Chance is vernieuwend, kleurrijk, energiek en vooral funky. Het album luistert heerlijk weg, op één track na die echt minder is (Smoke Again). Maar dat zij hem vergeven. Acid Rap is nog steeds voor gratis hier te downloaden.

    2. Ghostpoet – Some Say I So I Say Light

    Sommige muziek klinkt vanaf de eerste minuut dat je het hoort goed. Ghostpoet rapt niet, hij spreekt. Op een zangerige manier. De muzikale begeleiding is minimaal zodat de nadruk op zijn stem en teksten ligt. Het eindresultaat is een pakkende plaat zonder zwakke momenten.

    3. Run the Jewels – Run the Jewels

    Wat krijg je als je Cancer 4 Cure en R.A.P. Music, twee topalbums van vorig jaar, combineert? Juist: Run the Jewels. De directe stijl van Killer Mike past prima bij de dromerige, abstractere raps van El-P. En wat zit het qua productie weer fantastisch in elkaar. Ook dit album kost niks.

    4. The Field – Cupid’s Head

    Ook het vierde album van The Field is weer een boeiende reis van bijna een uur die voorbij is voordat je er erg in hebt. Net wanneer je denkt dat het saai wordt, geeft The Field de track een zetje waardoor je weer een paar minuten verder wilt luisteren. Keer op keer op keer.

    5. Boef en de Gelogeerde Aap – Niet hier

    Vind Ons, Wij Zijn, Niet Hier. Lees de titels van de drie albums van Boef en de Gelogeerde Aap achter elkaar en je denkt dat het opzet is. Toch is dat niet zo. De twee heren zijn wederom een stukje gegroeid. De beats van Boef zijn dieper en gelaagder en de teksten van Aapie zijn minder cryptisch.

    6. Ugly Heroes – Ugly Heroes

    Ik weet niet wat het is om arm te zijn, maar rappers Red Pill en Verbal Kent van Ugly Heroes schetsen een aardig beeld. No nonsense, hard en direct, gedragen door de pakkende boombap-beats van Apollo Brown.

    7. Great Minds – Great Minds

    Jiggy, Winne, Sticks en Dr. Moon leveren een topalbum af. Ongedwongen gerapt, met veel plezier gemaakt. En live staat er geen maat op de Great Minds. Een nieuwe supergroep is dit jaar geboren.

    8. Engel & Just – Dertig

    Stiekem misschien wel de twee beste rappers van Nederland.

    9. Earl Sweatshirt – Doris

    Earl is eerlijk en oprecht. Somber, loom, maar absoluut niet vervelend.

    10. Boards of Canada – Tomorrow’s Harvest

    De grootste zonde van het album is dat het geen Music Has The Right To Children is. Desondanks levert het Schotse duo wederom een ijzersterke plaat af vol tijdloze elektronische soundscapes.

    Eervolle vermelding:

    Childish Gambino – Because the Internet
    Darkside – Psychic
    De Jeugd van Tegenwoordig – Ja, natúúrlijk
    Four Tet – Beautiful Rewind
    Holden – The Inheritors
    M.I.A. – Matangi
    R Plus Seven – Oneohtrix Point Never
    Ryan Hemsworth – Guilt Trips
    Shad – Flying Colors
    Tyler, The Creator – Wolf

  • Hoe een noedelmachine Philips doet groeien

    22 juli, 2013

    Philips boekte drie keer zoveel winst als een jaar geleden. Dat komt door kostenbesparingen, maar ook door de groei...

  • Luchtvaartkaart.nl: frustratie met Fusion Tables

    12 maart, 2013

    luchtvaartkaart Fusion Tables bleek te beperkt. Vandaar dat ik Luchtvaartkaart.nl...