Eindejaarslijstje 2013

Eindejaarslijstje 2013

chancetherapper

Na uitvoerig puzzelen ben ik eruit: van deze tien albums heb ik het meest genoten het afgelopen jaar.

Geen Kanye? Nee, geen Kanye. Ik heb het meerdere keren geprobeerd, maar Yeezus pakt me niet. Te gekunsteld, te geforceerd.

Andere hiphopalbums krijgen voorrang. Zoals de verrassende plaat van Chance the Rapper. Of de prima afsluiter van het drieluik aan albums van Boef en de Gelogeerde Aap.

Al te uitvoerig ga ik elke plaat niet bespreken. Een paar zinnen en een opvallende track moet afdoende zijn. Here we go!

1. Chance the Rapper – Acid Rap

Rapper, zanger, kettingroker, drugsgebruiker. Chance is vernieuwend, kleurrijk, energiek en vooral funky. Het album luistert heerlijk weg, op één track na die echt minder is (Smoke Again). Maar dat zij hem vergeven. Acid Rap is nog steeds voor gratis hier te downloaden.

2. Ghostpoet – Some Say I So I Say Light

Sommige muziek klinkt vanaf de eerste minuut dat je het hoort goed. Ghostpoet rapt niet, hij spreekt. Op een zangerige manier. De muzikale begeleiding is minimaal zodat de nadruk op zijn stem en teksten ligt. Het eindresultaat is een pakkende plaat zonder zwakke momenten.

3. Run the Jewels – Run the Jewels

Wat krijg je als je Cancer 4 Cure en R.A.P. Music, twee topalbums van vorig jaar, combineert? Juist: Run the Jewels. De directe stijl van Killer Mike past prima bij de dromerige, abstractere raps van El-P. En wat zit het qua productie weer fantastisch in elkaar. Ook dit album kost niks.

4. The Field – Cupid’s Head

Ook het vierde album van The Field is weer een boeiende reis van bijna een uur die voorbij is voordat je er erg in hebt. Net wanneer je denkt dat het saai wordt, geeft The Field de track een zetje waardoor je weer een paar minuten verder wilt luisteren. Keer op keer op keer.

5. Boef en de Gelogeerde Aap – Niet hier

Vind Ons, Wij Zijn, Niet Hier. Lees de titels van de drie albums van Boef en de Gelogeerde Aap achter elkaar en je denkt dat het opzet is. Toch is dat niet zo. De twee heren zijn wederom een stukje gegroeid. De beats van Boef zijn dieper en gelaagder en de teksten van Aapie zijn minder cryptisch.

6. Ugly Heroes – Ugly Heroes

Ik weet niet wat het is om arm te zijn, maar rappers Red Pill en Verbal Kent van Ugly Heroes schetsen een aardig beeld. No nonsense, hard en direct, gedragen door de pakkende boombap-beats van Apollo Brown.

7. Great Minds – Great Minds

Jiggy, Winne, Sticks en Dr. Moon leveren een topalbum af. Ongedwongen gerapt, met veel plezier gemaakt. En live staat er geen maat op de Great Minds. Een nieuwe supergroep is dit jaar geboren.

8. Engel & Just – Dertig

Stiekem misschien wel de twee beste rappers van Nederland.

9. Earl Sweatshirt – Doris

Earl is eerlijk en oprecht. Somber, loom, maar absoluut niet vervelend.

10. Boards of Canada – Tomorrow’s Harvest

De grootste zonde van het album is dat het geen Music Has The Right To Children is. Desondanks levert het Schotse duo wederom een ijzersterke plaat af vol tijdloze elektronische soundscapes.

Eervolle vermelding:

Childish Gambino – Because the Internet
Darkside – Psychic
De Jeugd van Tegenwoordig – Ja, natúúrlijk
Four Tet – Beautiful Rewind
Holden – The Inheritors
M.I.A. – Matangi
R Plus Seven – Oneohtrix Point Never
Ryan Hemsworth – Guilt Trips
Shad – Flying Colors
Tyler, The Creator – Wolf