Mijn reactie op een artikel van Steven de Jong op Nrc.nl getiteld ‘2011: het jaar van de tirade tegen sociale media’.Tijdens mijn opleiding journalistiek heb ik de ‘elements of journalism’ van Kovach en Rosenstiel uit mijn hoofd moeten leren. Nummer één uit het lijstje: journalism’s first obligation is to the truth. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat in dit artikel maar de halve waarheid wordt verteld.
Ja, de kritiek op sociale media is gegrond en moet zeker te berde worden gebracht. Maar ik mis duiding en tegenvoorbeelden. Dit stuk is een eenzijdige, klakkeloze opsomming van onderzoeken die kritiek uiten op het gebruik van sociale media. Onderzoek vindt echter nooit in een vacuüm plaats, maar in de context van een wetenschappelijk debat. De weergave van dat debat mis ik volledig in dit artikel.
1. Roosbeef - Omdat ik dat wil
2. Boef en de Gelogeerde Aap - Wij zijn
3. Spinvis - Tot ziens Justine Keller
4. Shabazz Palaces - Black Up
5. Atmopshere - Family Sign
6. Björk - Biophilia
7. Das Racist - Relax
8. The Field - Looping State of Mind
9. Kubus & Rico - DMT
10. Gers Pardoel - De wereld is van jou
Eervolle vermelding: Ski Leraar Bruin Money Gang - Ski or Die (mixtape)
Jerry Vermanen reageert op het stuk van Thomas Bruning en legt uit waarom hij geen lid van de NVJ is. Ik ben het woord voor woord met hem eens.Internet zit simpelweg niet in het DNA van de NVJ. Zie onderstaande opmerking:
‘Een hele generatie groeit nu op met het idee dat nieuws, net als muziek of films, gewoon vrij beschikbaar moet zijn, zoals water uit de kraan.’
Nee, kijk naar Spotify, Rdio, Netflix, Hulu, Google Music, HBO Go, Last.FM, Amazon, en ik kan nog wel even doorgaan met het opnoemen van diensten die er wél in slagen om een hele generatie te laten betalen voor muziek en films. Succesvolle diensten die buiten de gebaande paden werken.
Dus het is mogelijk. Het probleem ligt bij de uitgevers die geen cent in internet willen investeren, maar wel met het vingertje wijzen naar andere partijen die geld op internet verdienen. Huilie huilie, het is zo oneerlijk. Nou, ik heb altijd geleerd dat je moeite moet doen voordat je iets krijgt in het leven. Eerst investeren in internet, daarna pas verwachten dat je er iets uitkrijgt. Een internetheffing is daarom echt een belachelijk idee om het eigen falen af te schuiven op de lezers. ‘Wij investeren überhaupt niet in een oplossing, dus we lossen het op de meest platte manier op: belasting.’

De Electrabelcentrale in Nijmegen.
Gerrit Komrij heeft een punt. Dit is precies waarom Brainsley is opgezet. Je merkt echter in zijn stuk ook dat Komrij zijn weg nog niet weet te vinden online. Keuzevrijheid is eng. Hij heeft liever dat de krant hem de ‘waarheid’ voorkauwt.Wat is de waarheid? Op wie kan ik vertrouwen? Wie liegt me voor en wie niet? Aan welke feiten moet ik geloof hechten? Is meneer A. van gewicht of vindt meneer A. zichzelf alleen maar gewichtig? Welke persoonlijke belangen spelen in de voorlichting mee? Hoe staat het met interpretaties, achtergronden, wortels?
Daar heeft de krantenwereld in de loop der eeuwen een fijnmazig systeem voor ontwikkeld. En daar springt internet vooralsnog luchtigjes mee om.
Een jaaroverzicht als tijdlijn. Mooi, uitvoerig en interactief.
Met de dagbladacties bevordert de NVJ het voortbestaan van de onafhankelijke en gerespecteerde journalistiek niet. Daarmee tast de vakbond deze zelfs aan. Omdat de claim ongeloofwaardig is, de onderbouwing grond mist en het de onderhandelingen onnodig op scherp zet.Bart Brouwers legt uit waarom er een luchtje zit aan de acties van de NVJ.
Hoe is rijkdom verdeeld in de VS? Heeft Occupy gelijk en is het echt 99% vs 1%?

Half uur voor aanvang avond over datajournalistiek. Grote vloer om te presenteren!

An die Arbeit!

